Bali – Dinsdag 11 juli

Dinsdag 11 juli

Vandaag begon ons avontuur natuurlijk pas echt. Wayan bracht ons naar de Organic Farm, in Munduk Lumbang. Onderweg hebben we zoveel mogelijk spullen gekocht voor tijdens het lesgeven op de school (verf, papier, scharen, vliegers etc). Onze aankomst bij de Organic Farm was iets wat wij als westerse mensen niet hadden verwacht. Het personeel van de Organic Farm, Ibu Wayan, Kadee en Du kwamen vol enthousiasme naar ons toe om zich voor te stellen en ons welkom te heten. Meteen werd on wat te drinken en lunch aangeboden, een aanbod dat wij na de lange reis van Seseh naar Munduk Lumbang al te graag aannamen. Even later kwam ook Marjan, de eigenaar van de Organic Farm en een Nederlandse die jaren geleden naar Bali is verhuisd. Zij heeft hier het goede doel ‘ Organic Village’ opgezet en is op Bali ons contactpersoon.

Nadat wij rustig hadden geluncht (een volledig organische en ontzettend lekkere maaltijd!), hebben wij geprobeerd om plannen te maken voor de rest van onze reis. Al snel bleek dat er van onze vooraf gemaakte plannen weinig terecht zou komen, toen de burgemeester langskwam om ons te bezoeken. Als een echte Balinees doet hij niet aan planningen, waardoor de onze al enigszins in het water liep. Toen hij eenmaal had plaatsgenomen vroeg Marjan hem hoe laat hij ons de volgende ochtend naar de bank zou kunnen brengen, aangezien hij dit enige tijd geleden aan Marjan had beloofd. Zijn antwoord hierop was ‘Tomorrow cannot’, aangezien hij de volgende dag bij de temple moest zijn om te helpen bij de ceremonie. Na lang overleg besloot hij om op zijn motor (want die gebruiken ze hier allemaal) naar de tempel te rijden om het na te vragen. Na veel moeite en de opoffering van één van onze Youth4Youth-petten lukte het ons om een afspraak te maken om de dag erna naar de bank te gaan en zelfs om een lesrooster op te stellen voor de komende tweeweken. Dit lesrooster zorgde er echter voor dat ons eigen lesrooster niet meer klopte, aangezien wij nu slechts aan 1/3 van de groep tegelijk les zouden geven. Gezien de grootte van de leslokalen is dit waarschijnlijk de beste optie.

Even later kwam Agush, de bouwer van het dorp, aan wie Marjan opnieuw de vraag stelde: hoe laat zou jij morgen kunnen rijden? Hij had namelijk enige tijd geleden aan Marjan beloofd dat hij de boodschappen voor ons zou doen, aangezien wij als westerlingen waarschijnlijk een hogere prijs moeten betalen dan een local. Hierop antwoordde hij, natuurlijk, ‘ Tomorrow cannot’, aangezien ook hij (als hogepriester) naar de temple moest. Er volgte opnieuw een lange onderhandeling, waarna het gelukkig ook bij hem lukte om tijd vrij te maken van de tempel.

Die avond was misschien nog wel het bijzonderst, aangezien wij toen in Balinese klederdracht warden gehesen zodat wij een deel van de ceremonie (diezelfde ceremonie als waarvoor iedereen ons bijna afzegde) konden bijwonen. Om de tempel binnen te worden gelaten moesten wij een saron (lange doek omgeslagen als rok) en een shesh (dunnere doek die je hieroverheen om je middle draagt) dragen. Deze kregen we gelukkig van Ibu Wayan, wie ons ook meteen liet zien hoe we deze moesten dragen. De ceremonie zelf bestond vooral uit muziek (die live gemaakt werd natuurlijk) en ontzettend veel mensen die ons, de buitenlanders, allemaal met grote ogen aan zaten te staren. Al met al een ontzettend gave ervaring.

Voor alle mensen thuis die zich misschien zorgen maken om de drie verloren tieners die geen Balinees of Indonesisch spreken en die momenteel geen internet hebben om om hulp te vragen; het is geweldig hier. Alle mensen die we tot nu toe hebben ontmoet zijn geweldig, vooral iedereen die bij de Organic Farm werkt. Vanaf het moment dat wij hier aankwamen zijn we opgevangen alsof we oude vrienden waren en ook al zitten we hier nog geen vierentwintig uur, het voelt alsof we hier al veel langer zijn. Dit is iets dat wij in het westen eigenlijk niet gewend zijn – hoe kunnen deze mensen zó ontzettend vriendelijk zijn tegen drie vreemden? Hier is maar één antwoord op: welkom op Bali!

IMG-20170712-WA0012

Arend en de burgemeester, ieder met een Youth4Youth-pet

IMG-20170712-WA0010

Onze ceremoniekleding (en beer de hond)

Een gedachte over “Bali – Dinsdag 11 juli

  1. Wat maken jullie een bijzondere ervaring mee. Zulke lieve gastvrije mensen die jullie verwelkomen, daar kunnen wij wat van leren. Geniet van alle mooie lieve momenten.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s